توي هر گوشه اين شهر دارم از عشق تو يادي
مي سوزونه منو ياده دلي که به من ندادي

راه ميوفتم بي هدف مقصد راهو نمي دونم
کاش مي شد آروم بگيرم ولي افسوس نمي تونم
کو يه قاصدک تو جاده که بشه همسفر من
من يه قصهم که جدايي شده فصل آخر من

ميرمو گم ميشم اخر تو غروب دشت غربت
نمي تونم که بمونم توي شهر بي محبت
توي هر گوشه اين شهر دارم از عشق تو يادي
مي سوزونه منو ياده دلي که به من ندادي
توي هر گوشه اين شهر دارم از عشق تو يادي
مي سوزونه منو ياده دلي که به من ندادي

سهم من همينه و بس يه دل و دفتره خالي
که توش از عشق نوشتم که بمونه يادگاري

انگاري اشکاتو ديدم عشق من به جون خريدم
قيمتش گرون تموم شد ارزشش بي تو حروم شد

درد تو منو تباه کرد کي تورو از من جدا کرد
نفرينم هميشه باشه توي زندگيش باهاشه

جدايي سخته عزيزم حيف که پيشم نباشي
اخه من  به کي بگم که رفتي که از من جدا شي

کاش که پيشم بموني يه لحظه
اين يه لحظه به يک عمر مي ارزه

توي چشمام نگاه کن يه روده
اين چشا بي تو عاشق نبوده

من نمي خوام که با غم بسازم
من نمي خوام به اشکام بنازم

اي تو که از نگاه من بريدي
با چنگ و دندون به هوا پريدي

خواستم با اشکام راه تو ببندم
حيف که چشاتو بستي و نديدي

تو ميري و رفتن تو مي بينم
باز به تماشاي افق مي شينم

ميري و اتيش ميکشي به جونم
ترانه هامو واسه کي بخونم

دست من به آرزوها اگه با تو نرسيده
عوضش چشماي خيسم صد دفه خواب تو ديده

اگه هديه اي نداري که بمونه يادگاري
عوضش خاطره هامو با خودت هميشه داري

اگه پاييزيه کوچه اگه برگا همه زردن
اما با بهار دوباره سبز و تازه بر ميگردم

رنگ آسمونه چشمات واسه من هميشه آبي
اگه حتي ديگه هرگز به نگاه من نتابي

بين دستاي من و تو اگه اصله زياده
دنبالت بازم ميگردم حتي با پاي يياده

غم دور از تو بودن یه بی بال و پرم کرد

نرفت عشقت ز یادم سفر عاشقترم کرد

اي نهايت در تو، ابديت در تو
اي هميشه با من، تا هميشه بودن
باز کن چشمت را تا که گل باز شود
قصه زندگي آغاز شود
تا که از پنجره چشمانت، عشق آغاز شود
تا دلم باز شود، تا دلم باز شود

دلم اينجا تنگ است، دلم اينجا سرد است
فصلها بي معني، آسمان بي رنگ است
سرد سرد است اينجا، باز کن پنجره را
باز کن چشمت را، گرم کن جان مرا

اي هميشه آبي اي هميشه دريا
اي تمام خورشيد اي هميشه گرما
سرد سرد است اينجا باز کن پنجره را
اي هميشه روشن، بازکن چشم به من

به دنبال توام منزل به منزل
پريشان ميروم ساحل به ساحل
به خوابت ديده ام رويا به رويا
به يادت بوده ام فردا به فردا

در به در دربه در تو بي تو و هم سفر تو
هر چه گفتم تا به امروز از تصدق سر تو
از همين روز تا به فردا حتي تا آخر دنيا
هر چه هستم يا که باشم از تو ام تنهاي تنها
خاکم و خاک در تو سايه ي پشت سر تو
همه ي زندگي من يک غزل از دفتر تو

مي سپارمش بهت ميرم تموم تار و پودمو
يه وقت نياد برنجونيش کسل کني وجودمو

خدا يه وقت کسي نياد بدزده قلب سادشو
کسي نياد تو زندگيش بشينه زيره سايشو

بهش بگه دوسش داره خيلي بده زمونمون
خدا سپردمش بهت مواظب عشقم بمون

فردا قراره من و تو از هم ديگه جدا بشيم
فردا قراره همدمه گريه بي صدا بشيم 

تو کوچه هاي بي کسي نيستي و پرسه ميزنم
آي ادما نگاه کنيد غريبه شهرتون منم

يادش بخير من وتو يه قلب پاک و بي عبور
حالا چي شد عوض شدي دلت کجاست سنگ صبور

من تو رو عاشق مي کنم هر جور شده حتي به زور

کي مي خواد فردا تو رو از من بگيره
کاش خونش ويرون بشه اتيش بگيره

ما بايد فردا رو از دنيا بگيريم
ما اگه از هم جدا بشيم ميميريم

ما بايد قدر اين روزا رو بدونيم
واي اگه فردا بياد تنها مي مونيم

خدا شايد اين عشقي که من ميگمو تو نشناسي
نزديکترين کسم اونه خيلي دوسش دارم بسي

يادم نره بهت بگم عزيز تزين من اونه
خودم مهم نيست ولي اون نذاري تنها بمونه

بميرم واسه هق هقش گريه چه قد بهش مياد
وقتي که حرسش ميگيره ميگه از من بدش مياد

خدا وقتي اروم گرفت مي بينم من بغزم گرفت
همين ديوونه بازي هاش از اول چشممو گرفت

حالا که ديگه مجبوريم با هم ديگه وداع کنيم
بيا به ياده اون روزا هم ديگه رو دعا کنيم

يه وقت ديدي دعا گرفت خدا نذاشت جدا بشيم
اي واي داره فردا مياد بايد دست به دعا بشيم

با قلب پاکت از خدا بخواه منو صبرم بده
هنوز نرفتي از پيشم دوريت داره زجرم ميده

عزيزم يادت نره دنيا دو روزه
نمي خوام فردا دلت واسم بسوزه

اي خدا حتي اگه دوسم نداره
تو مي توني نذاري تنهام نذاره

آخه هنوز دلش از جنس سنگه
هنوز دلم واسه دلتنگي تنگه

چطور دلش اومد از پا بيوفتم
بهش نازک تر از گل هم نگفتم

باور ندارم منو تنها مي زاره
دلم واسش يه زره شد اما ديگه نيست

لعنت به تو اي دست سرده روزگار
حالا من موندم و اين دو تا چشاي خيس

هر چي به من بگي واست همون ميشم
فقط يه بار ديگه بيا دستمو بگير

اي دل صبور و بي کس من
اون نمي ياد ديگه بهونه نگير

حالا من موندم و اين دو تا چشم گريون
توي اين کوچه ها اس و پاس و حيرون

حالا من موندم و شب بي ستاره
فقط تو خاطره ها با اشکام موندگاره

خدا ازت مي خوام يادش نيوفتم
چه حرفايي که از عشقم شنوفتم

خدا اگه نميشنوه صدامو
بهم بگو دليله گريه هامو

اوني که گفته بود عاشق ترينه
حتي خيانتش به دل مي شنه

عاشق نبودم تا با تو سر کنم
آتش نبودم خاکسترم نکن

اگه عاشقت نبودم اگه بي تو زنده بودم
تو بمون که بي تو غصه مي خورم

اگه دل به تو نبستم اگه اين منم که هستم
ولي از هوايه گريه ات پرم

اگه شکوه دارم از تو اگه بي قرارم از تو
تو بمون که آشيانه ام تويي

به هوايت اي ستاره به تو مي رسم دوباره
اگه عاشقم بهانه ام تويي

دل کنده بودم از هم زبونيت
دل خون نکردي از من نشونيت

من پا کشيدم از عهده بسته ام
تو پا فشردي بر مهربونيت

اگه هم زبون نبودم اگه مهربون نبودم
چه کنم دل اين دله شکسته رو

اگه سرد و مرده بودم اگه پر نمي گشودم
به تو بستم اين دو باله خسته رو

فدات بشم فدات بشم فدات بشم  بذار برو
محاله باوره اشک من ديگه نمي بينم تو رو

صدات مي لرزه عشقه من اسمم رو هي صدا نکن
طناب و دوره گردنم بنداز و هي نگام نکن

بميرم واسه بغض تو فکره منو نکن برو
دل و اسيره من نکن اگه دوسم داري برو

تو رو خدا گريه نکن تصميم اخرو بگير
چارپايه رو بکش برو چار پايه دستاشو بگير

با دست عاشقت بذار طناب و دوره گردنم
ميخوام فقط ادا کنم حقي که مونده گردنم

من بشکنم برنجم فدايه تاره موهات
مهم تويي نرنجي برس به ارزوهات

مواظب خودت باش با قلب من چه کردي
دلواپسم نباشم به اشک کي ميخندي

اگر سراغ مو گرفت بگين نشونه اي نذاشت
بگين از اينجا رفته و چارهء ديگه اي نداشت

اگر سراغ مو گرفت اين نامه رو بهش بدين
بگين که جا گذاشته بود پرسيد کجا هيچي نگين

اگر بازم پرسيد ازم اگه نکردش حاشک و پا
چاره اي نيست بهش بگين فلاني رفته زيره خاک

رفتي و بعد تو چه زجري کشيدم 
هنوز تاره مو تو به دنيا نمي دم

تو رو به خاطرات مون من و بي خبر نذار
تورو به اشکمون قسم منو چشم به در نذار

باشه ميرم از پيشت خدا حافظ عشق من
ببخش روي نامه هام باز چکيد اشک من
دلت موندني نبود خداحافظ عشق من

حالا که نموندي بگو از من چه ديدي
چه ساده نشستي چه ساده پريدي

بغض مو وقت جدايي هي نگه داشتم به سختي
حتي واسه دل خوشي هم دست تکون ندادي رفتي

پس بذار روي ماهء تو دم اخر نگاه کنم
سخت با خاطراتمون با دل خون وداع کنم

وقت رفتنت نبود خداحافظ عشق من
دلت ميشکنه يه روز مي دوني قدر اشک من
سخته گفتنش ولي خداحافظ عشق من

 بهار که نيامدي پاييز ماند.......

 تابستان که
نيايي پاييز مي ماند.....تو را به دل پاييزيت قسم...... فصل ها را به هم نريز!
ويرانه ردپاي طوفان است...... جنگل ردپاي طوفان..... من ردپاي تو ام....... هميشه
پشت در خانه ات تمام مي شوم.....